ရေဖြည့်တင်း

သင့်လျော်သောရေသောက်ခြင်းသည် ကိုယ်ထဲမှ ယူရစ်အက်စစ်ကို လွတ်လပ်စေပြီး ယူရိတ်ကြွေမှုဖြစ်ပေါ်ခြင်းအန္တရာယ်ကို လျော့နည်းစေသည့် ကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍအနေဖြင့် သွေးတိုးရောဂါစီမံခန့်ခွဲမှုတွင် အရေးပါသည်။ Choi et al. (2010) ၏ သုတေသနသည် ရေကို ပိုမိုသောက်သုံးခြင်းသည် ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာသော သွေးတိုးရောဂါဖြစ်ပွားမှု အန္တရာယ်နည်းကျစေသည်ဟု ပြသထားသည်။ ထိုသုတေသနတွင် 1 ရက်လျှင် ၅ မှ ၈ ပိဿာ ရေသောက်သုံးခြင်းသည် ၁ ပိဿာ သို့မဟုတ် အနည်းငယ်သာသောက်သုံးသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ရောဂါထပ်မံဖြစ်ပေါ်နိုင်ခြေကို ၄၀ ရာခိုင်နှုန်း လျော့နည်းစေသည်ဟု တွေ့ရှိခဲ့ပါသည်။ နောက်ထပ်သုတေသနတစ်ခုဖြစ်သည့် Neogi et al. (2014) သည် ယုံလောက်သည့်ရေသောက်သုံးခြင်းဖြင့် အခြားဘဝရက်ဝင်အားပြုမှုများနှင့်ပေါင်းစပ်၍ ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာသော သွေးတိုးရောဂါဖြစ်ပွားမှု အန္တရာယ်ကို လျော့နည်းစေနိုင်သည်ဟု ပြသခဲ့သည်။ ယင်းသက်ရောက်မှု၏ ဥပမာက Fam (2002) ၏ ပြန်လည်သုံးသပ်ချက်တွင် အသေးစိတ်ဖော်ပြထားပြီး ယူရစ်အက်စစ်ကို သွားစေနိုင်သည့်နည်းလမ်းများနှင့် ယူရိတ်ကြွေမှုကို တားဆီးနိုင်သည်ဟု ရှင်းပြထားသည်။ လုံလောက်သောရေသောက်သုံးခြင်းသည် အချို့သောကိစ္စများတွင် မတူကွဲပြားနိုင်သော်လည်း American College of Rheumatology အညွှန်းကိန်းများ (Khanna et al., 2012) မှာ သွေးတိုးရောဂါရှိသူများအား ရေကောင်းကောင်း မျှတစွာသောက်သုံးရင်း သောက်ရေကို အစိမ်းရောင် သို့မဟုတ် ဖြူရှင်းသောအခြေအနေကို ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းရန် သတိပေးထားသည်။