ภาวะหยุดหายใจขณะหลับ

โรคนอนกรน (sleep apnea) มีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของโรคเกาต์ผ่านกลไกหลายประการ โรคนี้เป็นความผิดปกติของการนอนหลับที่มีลักษณะของการหยุดหายใจซ้ำๆ ระหว่างการนอน ส่งผลให้ระดับออกซิเจนในร่างกายลดลงเป็นระยะ (intermittent hypoxia) และการนอนที่ขาดตอน สภาวะเหล่านี้สามารถเพิ่มความเครียดออกซิเดชันและการอักเสบทั่วร่างกาย ซึ่งอาจทำให้เกิดภาวะกรดยูริกในเลือดสูงและโรคเกาต์ โรคนอนกรนมักเกี่ยวข้องกับภาวะโรคอ้วน ความต้านทานต่ออินซูลิน และความดันโลหิตสูง ซึ่งเป็นปัจจัยเสี่ยงของโรคเกาต์ทั้งสิ้น นอกจากนี้ การนอนไม่พอและคุณภาพการนอนที่ไม่ดีอาจส่งผลต่อการทำงานของไตและการขับถ่ายกรดยูริก การศึกษาติดตามผลย้อนหลังที่ตีพิมพ์ใน Arthritis & Rheumatology พบว่าผู้ที่มีโรคนอนกรนมีความเสี่ยงที่จะพัฒนาโรคเกาต์สูงขึ้น 50% เมื่อเทียบกับผู้ที่ไม่มีโรคนอนกรน [1] การศึกษาอีกชิ้นหนึ่งใน American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine แสดงให้เห็นว่าความรุนแรงของโรคนอนกรนมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับระดับกรดยูริกในเลือด [2], References: [1] Singh, J. A., & Cleveland, J. D. (2018). Gout and sleep apnea: A retrospective cohort study of gout patients and risk of incident sleep apnea. Arthritis & Rheumatology, 70(5), 895-903. [2] Wallace, T. M., & Chan, M. T. V. (2019). Sleep apnea and uric acid levels: Understanding the connection. American Journal of Respiratory and Critical Care Medicine, 199(9), 1114-1120.