เชอร์รี่และสารสกัดจากเชอร์รี่

เชอร์รี่และสารสกัดจากเชอร์รี่ได้รับความสนใจในฐานะวิธีการรักษาธรรมชาติที่เป็นไปได้สำหรับโรคเกาต์ เนื่องจากมีคุณสมบัติต้านการอักเสบและต้านอนุมูลอิสระ การศึกษาล่วงหน้าโดย Zhang et al. (2012) ในวารสาร Arthritis & Rheumatism พบว่าการบริโภคเชอร์รี่มีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่ลดลง 35% ของการเกิดอาการเกาต์ การศึกษาแสดงให้เห็นว่าการบริโภคเชอร์รี่หรือสารสกัดจากเชอร์รี่ในช่วงเวลาสองวันมีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่ลดลงของการเกิดอาการเกาต์เมื่อเทียบกับไม่มีการบริโภค การศึกษาอื่นโดย Collins et al. (2019) ในวารสาร Journal of Functional Foods แสดงให้เห็นว่าการบริโภคน้ำเชอร์รี่ทาร์ตมีความสัมพันธ์กับการลดระดับกรดยูเรตในซีรั่มและตัวบ่งชี้การอักเสบในผู้ใหญ่ที่มีโรคเกาต์ กลไกที่เป็นไปได้ถูกสำรวจในการทบทวนโดย Kelley et al. (2018) ซึ่งเน้นถึงบทบาทของแอนโทไซยานินและสารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพอื่น ๆ ในเชอร์รี่ที่อาจมีส่วนร่วมต่อผลต้านการอักเสบของมัน แม้ว่าผลลัพธ์เหล่านี้จะมีแนวโน้ม แต่ควรทราบว่าหลักฐานยังคงจำกัด และจำเป็นต้องมีการศึกษาขนาดใหญ่และระยะยาวมากขึ้น แนวทางของ American College of Rheumatology (Khanna et al., 2012) ไม่ได้ให้คำแนะนำเฉพาะเกี่ยวกับการบริโภคเชอร์รี่สำหรับการจัดการโรคเกาต์ ผู้ป่วยควรทราบว่าการบริโภคเชอร์รี่โดยทั่วไปปลอดภัย แต่ไม่ควรแทนที่การรักษาโรคเกาต์แบบดั้งเดิม และควรปรึกษากับผู้ให้บริการดูแลสุขภาพก่อนทำการเปลี่ยนแปลงด้านอาหารที่สำคัญ